روستای وردیج تهران؛ خانه هیولاهای سنگی

همیشه لازم نیست برای گشت‌وگذار در طبیعت بلیط هواپیما بخریم یا راه دوری برویم. اگر ساکن تهران باشیم، با چند ساعت رانندگی می‌توانیم به دیدنی‌های جذابی برسیم. یکی از این دیدنی‌ها هم روستای وردیج است که بین تهران و کرج قرار گرفته. این روستای زیبا و پر رمز و راز مخصوصا در روزهای تابستان، مقصد خوبی‌ست برای فرار از گرما و پاییزش هم دیدنی‌ست. آدمک‌های سنگی عجیبی که شاید شبیه‌شان را جایی ندیده باشیم، وردیج را جذاب‌تر هم کرده‌اند.

روستای وردیج کجاست؟

بزرگترین روستای شمال غربی پایتخت، روستای وردیج است که ۱۸۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. اینجا بخشی از کن و سولقان است و جزو منطقه‌ ۲۲ تهران به‌حساب می‌آید. روستای وردیج در غرب دره کن واقع شده و اطرافش جاهای دیدنی زیادی پیدا می‌شود که ارزش یکبار رفتن را دارند.

از دو مسیر می‌توانیم به این روستا برسیم؛ وارد اتوبان تهران کرج می‌شویم و از ورودی پمپ بنزین وردآورد به سمت خیابان شهید اردستانی می‌رویم. در شمال این خیابان تابلوی روستای وردیج و واریش را می‌بینیم.

مسیر دوم از انتهای اتوبان همت شروع می‌شود. از شهرک شهید باقری می‌گذریم، از دوربرگردان دور می‌زنیم تا  به بلوار پژوهش برسیم. وارد شهرک دانشگاه شریف می‌شویم و در خیابان شهید اردستانی دنبال تابلوی راهنمای روستا می‌گردیم.

این تابلو اول جاده‌ کوهستانی‌ای قرار گرفته که شما را به روستای وردیج می‌رساند. جاده حدود ۱۰ کیلومتر و آسفالت، ولی باریک، با شیب تند و پر از چاله است.

بیشتر بخوانید: پیک‌نیک اطراف تهران کجا بریم؟

چرا باید اینجا را ببینیم؟

روستای وردیج تهران

احتمالا وقتی به ورودی روستا برسیم، تابلوی «ورود افراد متفرقه ممنوع» شوکه‌مان می‌کند. اما نباید نگران باشیم. درست است که اهالی روستا دوست ندارند غریبه‌ها اطراف باغ و خانه‌هایشان پرسه بزنند، اما جالب‌ترین جاذبه‌ گردشگری این منطقه بیرون روستا قرار گرفته و آنقدر دیدنی هست که به‌خاطرش از راه کوهستانی بالا برویم.

اطراف روستا شبیه نمایشگاه آثار سنگی‌ست و صورتک‌ها و آدمک‌هایی سنگی و غول‌پیکر در آن دیده می‌شود. درمورد این سنگ‌‌ها داستان‌های زیادی نقل می‌شود؛ مثلا بعضی‌ها می‌گویند آدمک‌های سنگی بخشی از قلعه‌ قدیمی بوده‌اند. اما جالب‌ترین داستان، افسانه‌ایست که می‌گوید در اینجا موجودات زنده به سنگ تبدیل شده‌اند. یعنی درواقع چیزی که ما می‌بینیم، روح‌های سنگی هستند که چشم‌ها و دهان‌شان مثل یک حفره توخالی‌ست. البته با وجود سنگ‌هایی شبیه به جمجمه انسان و بدن حیوانات این فرضیه زیاد هم عجیب به نظر نمی‌رسد.

فرسایش طبیعی سنگ‌ها در طول سال‌ها، این مجسمه‌های سنگی را شبیه به نمایشگاهی در دل طبیعت درآورده. نمایشگاهی که به دامنه ارواح سنگی یا آدمک جیان معروف شده.

مجسمه‌های سنگی وردیج

بعد از این گشت پرهیجان و رازآلود در بین صورتک‌های سنگی، می‌توانیم به سمت آبشار لت‌مال حرکت کنیم. البته باید ماشین را کنار جاده اصلی پارک کنیم و یک ساعت پیاده‌روی کنیم تا به آن برسیم.

لت‌مال از سه آبشار تشکیل شده که کنار هم قرار گرفته‌اند؛ بلندی آبشار اول ۵ متر است و روی هم ۳۵ متر ارتفاع دارد. اگر بدانیم که لت به معنی سنگ است، معنی اسمش مشخص می‌شود؛ جایی که آب روی سنگ‌ها مالیده می‌شود.

این منطقه رودخانه‌ فصلی باصفایی هم دارد که فقط زمستان و بهار پرآب است و بعد خشک می‌شود. منظره‌ جاده کوهستانی در کنار کوه‌ و رودخانه، زیباست و خستگی یک هفته پرمشغله را رفع می‌کند.

بیشتر بخوانید: دریاچه‌های اطراف تهران مناسب سفر یک روزه

اگر اهل دوچرخه‌سواری باشیم،‌ مقصد خوبی را برای سفر انتخاب کرده‌ایم. با دوچرخه کوهستان می‌توانیم از مسیر خاکی روبروی خروجی روستا رکاب بزنیم و از دامنه کوه بالا برویم. حرفه‌ای‌ها تا دامنه قله واریش می‌روند و با ۱۰ کیلومتر دوچرخه‌سواری بیشتر به روستای کندر کرج می‌رسند.

کوهنوردان هم در مسیر رسیدن به قله‌های پهنه حصار، چشمه شاهی و لیچه، گذرشان به این روستا می‌افتد.

وسایل مورد نیاز

حوالی روستای وردیج رستوران و سوپر پیدا نمی‌کنیم؛ پس باید آب کافی، غذای سبک و میان‌وعده همراه داشته باشیم. به‌خاطر مسیر پیاده‌روی که در پیش داریم، کفش مناسب به‌پا کنیم و ترجیحا بارمان را سبک برداریم.

بهترین زمان سفر

روستای وردیج

بهارها، روستای وردیج با وجود درخت‌های پر از شکوفه گیلاس و آلبالویش حسابی دیدنی‌ست. در روزهای گرم تابستان هم، خنکی ملایم هوای اینجا جان می‌دهد برای یک استراحت کوتاه. با اینکه پاییز و زمستان آب‌وهوای وردیج سرد و خشک است، اما ممکن است برای بعضی‌ها همچنان جذاب باشد؛ مخصوصا اگر اهل برف‌بازی باشیم.

بیشتر بخوانید: سفر در تابستان؛ چطور در سفر با گرما کنار بیاییم؟

جاذبه‌های نزدیک

روستای واریش: از روستای وردیج تا روستای واریش راهی نیست. بعد از یک جاده ۴ کیلومتری و چند شیب، ‌به واریش می‌رسیم. روستای واریش با ارتفاع ۲۲۵۰ متر از سطح دریا، سرسبزتر و سردتر از وردیج است و بین کوه‌ها قرار گرفته. برای دیدن این روستا باید ۵ هزار تومان ورودی بدهیم. هزینه‌ای که توسط اهالی برای حفظ محیط‌ زیست روستا هزینه می‌شود، رسمی که در سقالکسار هم مرسوم است.

خیلی‌ها به واریش می‌روند تا چشمه‌ آن را ببینند. چشمه‌ای با آب خنک و گوارا که خیلی‌ها مقداری از آب آن را با خود به خانه می‌برند.

در روستای واریش مغازه‌ میوه‌فروشی‌ای هست که محصولات روستا را می‌فروشد. تابستان‌ها می‌توانیم، آلو، گیلاس، زردآلو و شاتوت‌های تره‌و‌تازه‌ای هم بخریم.

پهنه حصار

امام‌زاده بی‌بی زرین قمر: نزدیک روستای واریش دشت پهنه حصار قرار گرفته که امام‌زاده بی‌بی زرین قمر،‌ خواهر امام هشتم (ع) را هم آنجا پیدا می‌کنیم. یکی از اتاق‌های این امام‌زاده پناهگاه کوهنوردان است و اتاق دیگر، آرامگاه بی‌بی‌ زرین قمر.

آبشار سنگان

روستا و آبشار سنگان: در فاصله حدود ۴۰ کیلومتری شمال شرق روستای وردیج، روستای سنگان قرار گرفته که آبشارش جزو زیباترین جاهای دیدنی اطراف تهران است. روستای سنگان با ارتفاع ۲۱۰۰ متری از سطح دریا، بین کوه‌های البرز میانی و در منطقه کن استان تهران واقع شده. آبشار سنگان را هم در نزدیکی همین روستا و در دامنه قله‌های پهنه حصار پیدا می‌کنیم. جایی که بعد از گذراندن یک مسیر پیاده‌روی به آن می‌رسیم.

آبشار سنگان در فصل بهار خیلی زیباست و طبیعت‌گردان زیادی را به سمت خودش جذب می‌کند. اما در فصل زمستان اگر به این آبشار سر بزنیم، یکی از زیباترین صحنه‌ها را می‌بینیم؛ آبشاری که آبش در حین حرکت منجمد شده‌ و قطره‌های آبی که از آن بالا می‌چکد هم به محض رسیدن به زمین یخ می‌زنند. سنگان در زمستان، یکی از مقصدهای محبوب برف‌بازی هم هست.

نوشته روستای وردیج تهران؛ خانه هیولاهای سنگی اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

غذاهای محلی قشم که باید امتحان کرد

قشم را به سرزمین افسانه‌ها می‌شناسند. افسانه‌هایی از دره ستارگان، مادر و دختر سنگ شده، جزایر ناز و …. شگفتی‌های قشم به همین جا ختم نمی‌شود. مردم این جزیره حتی برای غذاهای خود، داستان‌هایی دارند. شاید همین قصه‌ها هم غذاهای محلی قشم را خوشمزه‌تر کرده. به‌خاطر ارتباط دور و دراز مردم این جزیره با هندوستان، سلیقه غذایی مردم جزیره تا حدود زیادی شبیه ذائقه هندی‌هاست؛ یعنی باید خودمان را برای غذاهای تند و پر از ادویه قشم آماده کنیم.

ماهی کبابی

ماهی کبابی قشم

مگر می‌شود به بزرگ‌ترین جزیره ایران رفت و ماهی نخورد؟ اهالی قشم ماهی سنگسر یا سرخو را از آب می‌گیرند و شکمش را پر از سبزی و فلفل می‌کنند. مردم محلی این ماهی را روی آتش ذغال کباب کرده و می‌خورند، اما اگر به رستوران برویم احتمالا آن را روی گاز برشته کرده‌اند. گاهی غذایی که مردم قشم با ماهی می‌پزند در ظاهر فرقی با غذاهای معروف‌تر ندارد. مثلا همان سبزی پلو با ماهی که بیشتر ما شب عید خورده‌ایم، در قشم با ماهی محلی هوور می‌پزند و با برنج مخلوط می‌کنند.

مهیاوه

مهیاوه

با ماهی‌های کوچکی مثل ساردین غذایی پخته می‌شود که معمولا آن را در کنار وعده اصلی می‌گذارند. به این غذا ماهی‌آبه یا مهیاوه می‌گویند. البته مهیاوه را فقط در جنوب ایران نمی‌خورند.

مردم لارستان و جهرم هم به این غذا علاقه دارند. مهیاوه در واقع مایعی‌ست که از مخلوط ماهی کوبیده شده ساردین، جو برشته و خردل دست شده. جنوبی‌ها می‌گویند این غذایی بوده که ابن‌سینا برای پیشگیری از بیماری‌های پوستی به مردم توصیه کرده است.

کلمبا

حلیم ماهی

کلمبا غذایی است که از گندم پرک درست می‌شود. آن را با آب روی گاز می‌گذارند و تا زمانی که گندم پخته و آب آن کم شود از روی گاز برنمی‌دارند. بعد ماهی‌ای که از قبل پخته شده را به آن اضافه می‌کنند و روغن حیوانی را رویش می‌ریزند. شیوه پخت آن شبیه حلیم است و به همین خاطر به آن حلیم ماهی هم می‌گویند.

عنکاس

عنکاس

خرما، یکی از درخت‌هایی است که به وفور در جنوب کشور رشد می‌کند. برای همین عجیب نیست اگر در برخی از غذاهای محلی قشم از شیره خرما استفاده شود. مثلا ماهی عنکاس را که مثل ماهی‌های دیگر طبع سردی دارد قطعه قطعه می‌کنند و داخل آب و خرما می‌پزند.

اگر این غذا را در رستوران بخوریم کنار بشقاب‌مان چند سیب‌زمینی سرخ کرده و سس گوجه هم می‌گذارند، اما شکل اصیل خوردن عنکاس در بین مردم محلی اینگونه نیست. گاهی هم همین ماهی را ورقه ورقه و بعد خشک می‌کنند.

بعد از کباب کردن این ماهی خشک شده آن را می‌کوبند و با خرما می‌خورند. شکل طبخ این ماهی در جاهای مختلف، متفاوت است. مثلا خاله، که در نزدیک قلعه پرتغالی‌ها خانه‌اش را به رستوران تبدیل کرده و رستورانش از بهترین رستوران های قشم است، ترکیبی از میگو و عنکاس را به مشتری‌ها می‌فروشد.

نان توموشی

نان توموشی

یکی از تفاوت‌های این نان، با نانی که در شمال کشور پخته می‌شود، اضافه کردن پنیر و تخم مرغ در مایه خمیر آن است. سس مخصوص این نان همان سس مهیاوه است. این میان‌وعده معمولا توسط زنان محلی پخت می‌شود. از بین غذاهای محلی قشم نان تنوع زیادی دارد؛ علاوه بر توموشی نان‌های بالاتوه، لیتک، شَلوت، شُلشُلِه، فَلَزی، تَفتُون، بُتُنور هم در قشم می‌توان پیدا کرد.

این ‌نان‌ها به کل با نان‌های شهرهای دیگر متفاوتند. یکی از ادویه‌هایی که در نان‌های قشم می‌ریزند از خاک سرخ درست می‌شود. مثلا سوراغ یک نوع دسر محلی است که از خاک سرخ درست می‌شود و محلی‌ها آن را کنار غذا می‌خورند یا روی نان می‌ریزند.

رنگینک

رنگینک

یکی از میان‌وعده‌ها یا شیرینی‌های قشم رنگینک است؛ شیرینی‌ای که با خرما، روغن، خاک قند، دارچین درست می‌شود. رنگینک را در شیراز هم به عنوان سوغاتی می‌شناسند، اما مزه آن با رنگینک قشم فرق دارد.

هواری

هواری ماهی

اسامی غذاهای محلی قشم هم مثل طعم آن عجیب  است. برای مثال هواری چک میگ به غذایی گفته می‌شود که با میگوهای ریز درست می‌شود. این غذا ترکیبی از میگوهای سرخ شده و عدسی به همراه برنج است. ظاهر آن شبیه پلو میگو بوده، اما به خاطر وجود عدس پخته در طعم، تفاوت‌هایی با هم دارند.

پودینی کوسه

پودینی ماهی

از غذاهای محلی قشم پودینی کوسه هم هست. کوسه را فقط باید در قشم خورد. اهالی قشم کوسه را می‌پزند و له می‌کنند. به آن لیموعمانی، ادویه، پیاز، رب و پیاز می‌زنند و دوباره روی گاز می‌گذارند.

وقتی کوسه می‌خوریم دیگر مجبور نیستیم با یک دست مدام درگیر درآوردن استخوان‌ها باشیم؛ چراکه موقع پخت، آنها را از گوشت جدا کرده‌اند. گاهی هم همین غذا را با سفره ماهی می‌پزند که به آن پودینی سفره ماهی می‌گویند.

برنج دیشو

برنج دیشو

آنهایی که مزه شیرین غذا را دوست ندارند احتمالا تمایلی به خوردن برنجی که به جای آب، در شیره خرما دم شده  هم نخواهند داشت. در بین غذاهای محلی مردم قشم، برنج دیشو طعم متفاوتی دارد. روی این برنج ماهی تلال برشته شده می‌گذارند و آن را می‌خورند.

قلیه ماهی و میگو

قلیه ماهی

قلیه یا همان خورشت میگو و ماهی را می‌توانیم در همین تهران هم پیدا کنیم، اما بیایید با خودمان صادق باشیم؛ هیچ جا قلیه جنوب نمی‌شود. طعم تمر هندی و فلفل زیر زبان می‌تواند به کل تعریف ما را از قلیه عوض کند.

کباب بز

کباب بز

حالا کمی از دریا فاصله می‌گیریم و به غذاهای دیگر فکر می‌کنیم. الان چه چیزی می‌چسبد؟ یک غذای گوشتی مثل کباب. کباب بز به‌خاطر سلیقه گوشتی اکثر مردم ایران، غذای رایج مسافران در قشم است و برخلاف غذاهای محلی، بیشتر در رستوران‌های شهر پیدا می‌شود.

میوه‌های عجیب قشم

گوآوا

قرار نیست همه معده‌مان را فقط با غذاهای محلی قشم پر کنیم. بلکه نوشیدنی‌های جدید یا میوه‌ها و سبزیجاتی هم در این منطقه پیدا می‌شود که در محل زندگی‌مان یا وجود ندارد و یا بسیار گران فروخته می‌شود. پاپایا، آووکادو، کنار هندی، گواوا، استارفروت و دراگون فروت بعضی از این میوه‌ها هستند. حتی آب گواوا را در این منطقه با نام آب زیتون می‌فروشند که فقط در مناطق استوایی کره‌ زمین پیدا می‌شود.

نوشته غذاهای محلی قشم که باید امتحان کرد اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

جاهای دیدنی تهران کجاست؟

تهران برای بیشتر ساکنانش، شهریست که دیگر جزو هویت‌شان شده، طوری که سخت است دور بایستیم و به آن نگاه کنیم. دود و دم و ترافیک تهران و ساختمان‌های بی‌قواره‌ را که فاکتور بگیریم، تهران شهری دیدنی‌ست. اینجا شهریست با کاخ‌ها، موزه‌ها و پارک‌های زیاد و خانه‌های قدیمی‌ای که هنوز دست بساز و بفروش‌ها نیافتاده‌. خانه‌هایی که وقتی از کنارشان رد می‌شویم روح‌مان تازه می‌شود.

به نظر شما جاهای دیدنی تهران که حتما باید دید کجاست؟

بازار تهران

بازار تهران

اگر از یک تهرانی اصیل بپرسیم کدام جاهای دیدنی تهران را باید حتما دید، یکی از جواب‌هایش محله‌های قدیمی تهران مثل بازار است. بازار تهران، نبض تپنده شهر محسوب می‌شود، جایی که همیشه شلوغ است و همه چیز را می‌توان از آن ارزان خرید.

این بازار، راسته‌ها و بازارهای کوچک و بزرگ زیادی را در دل خودش دارد. اما از جذاب‌ترین قسمت‌هایش، بازار فرش و بازار پارچه است. البته که خوردن یک چای در کوچک‌ترین کافه دنیا را هم نباید از دست داد. در محدوده بازار تعدادی از معروف‌ترین رستوران‌ها هم واقع شده‌اند، مثل رستوران مسلم و شمشیری در سبزه میدان و رستوران شرف‌الاسلامی که به ته‌چین و کباب‌شان معروفند.

آدرس: بهترین راه رفتن به بازار تهران استفاده از متروست. در ایستگاه ۱۵ خرداد باید از قطار پیدا شویم.

کاخ گلستان

کاخ گلستان

بازار تهران فقط خودش دیدنی و جذاب نیست. در همان محدوده، کاخ گلستان قرار گرفته که یکی از پربازدیدترین جاهای پایتخت است. کاخ گلستان یکی از باغ های زییای تهران به شمار می‌رود و عمارت شمس‌العماره این باغ اولین ساختمان چند طبقه‌ای محسوب می‌شود که در تهران ساخته شده.

معروف است که ساعت بالای عمارت را ملکه ویکتوریا به ناصرالدین شاه هدیه داده است. این کاخ، موزه‌ها و عمارت‌های زیبایی را در خودش جای داده. خلوت کریمخانی، عمارت تخت مرمر، عمارت الماس، تالار برلیان و کاخ اختصاصی از قسمت‌های بسیار زیبای کاخ گلستانند.

آدرس: کاخ گلستان در میدان ارگ قرار گرفته و از ایستگاه ۱۵ خرداد، پیاده می‌توان به آن رسید.

ساعت بازدید: همه روزه ۹ صبح تا ۱۷

خانه مقدم

خانه مقدم

میدان حسن‌آباد برای خیلی‌ها با کاموا فروشی‌ها و ساختمان‌های گنبدی‌شکل قرینه‌اش معنا پیدا می‌کند. میدانی که در سال ۱۳۰۹ ساخته شده و زمانی، جزو بافت تاریخی دوره قاجار به حساب می‌آمده.

میدان حسن آباد را که به سمت میدان حر بروید در بین ابزارفروشی‌ها به خانه‌ای با در چوبی کوچک می‌رسید. اینجا، خانه و موزه مقدم است که یکی از دیدنی‌ترین جاهای تهران است. بعضی‌ها می‌گویند این خانه به خاطر وسایل داخلش جزو گران‌ترین خانه‌های به جا مانده از زمان قدیم در تهران هم هست.

خانه مقدم متعلق به محسن مقدم و همسر فرانسوی‌اش بوده و در هر طرفش اشیا یا چیزهایی قرار گرفته که محسن مقدم آنها را از گوشه و کنار ایران جمع‌آوری کرده است. این موزه با حیاط باصفایش، کافه هم دارد.

آدرس: خیابان امام خمینی، بعد از خیابان شیخ هادی، جنب بانک ملت، پلاک ۲۵۱

ساعت بازدید: از یکشنبه تا جمعه  و از ساعت ۹ تا ۱۶

بلوار کشاورز

بلوار کشاورز

تهران، شهر پیاده‌‌ها نیست، ولی برخی از جاهایش با پیاده‌ها هم مهربان است، مثل بلوار کشاورز. بلوار کشاورز با درخت‌های دو طرف آن یکی از جاهایی‌ست که خبری از ماشین در آن نیست. می‌توان روی نیمکت‌های بلوار نشست و رفت و آمد ماشین‌ها را تماشا کرد یا در زیر سایه روشن درخت‌ها قدمی زد و سرحال شد، انگار که جایی که در آن راه می‌روید، فرسنگ‌ها با شلوغی اطرافش فاصله داشته باشد.

بلوار کشاورز، اسمش قبلا بلوار الیزابت بوده و یکی از تفرجگاه‌های پایتخت محسوب میشده، اما این روزها بیشتر جایی‌ست برای پیاده‌روی و گپ زدن‌های عاشقانه.  روبه روی این بلوار پارک لاله تهران قرار دارد، یکی از زیباترین پارک های تهران. خیابان کارگر را هم که بالا بروید به موزه هنرهای معاصر و موزه فرش می‌رسید.

آدرس: بلوار کشاورز از میدان ولیعصر شروع می‌شود و به بیمارستان امام خمینی می‌رسد.

پل طبیعت

پل طبیعت

تا پیش از سال ۱۳۹۳، تهران، پلی نداشت که آدم بتواند رویش با خیال راحت قدم بزند و رفت و آمد ماشین‌ها را از آن بالا نگاه کند، یا حتی راه به راه دوربینش را دربیاورد و عکس‌های یادگاری زیادی بگیرد. اما بعد از افتتاح پل طبیعت، تهران صاحب یک جای تفریحی جدید شده. این پل دو پارک آب و آتش و طالقانی را به هم وصل می‌کند و رویش فودکورت‌های زیادی هم وجود دارد و همه اینها بر محبوبیت‌ش افزوده.

آدرس: میدان ونک، اتوبان حقانی، بعد از چهارراه جهان کودک، ضلع جنوبی اتوبان. دسترسی به پارک از دو ورودی ممکن است؛ یکی خود اتوبان حقانی و دیگری کوچه کنار پارک در ضلع غربی.

کاخ سعدآباد

کاخ سعدآباد

در یکی از خلوت‌ترین و پردارودرخت‌ترین محله‌های تهران یعنی زعفرانیه، می‌رسید به یکی دیگر از جاهای دیدنی تهران؛ کاخ سعدآباد. کاخ سعدآباد، ۱۸ کاخ بزرگ و کوچک را در خودش جای داده.

این ۱۸ کاخ مربوط به دوره‌ قاجار تا پهلوی هستند و با قدم گذاشتن در آنها زندگی شاهان را که زمانی در پستوها نهان بود، می‌توان دید. موزه آشپزخانه سلطنتی، موزه پوشاک سلطنتی، موزه اتومبیل‌های سلطنتی، موزه آب و موزه سلاح های دربار و کاخ تابستانی‌، از قسمت‌های جذاب این کاخ و جزو بهترین موزه های تهرانند.

آدرس: خیابان ولی‌عصر، خیابان شهید فلاحی (زعفرانیه)، انتهای خیابان شهید کمال طاهری قرار گرفته

ساعت بازدید: نیمه اول سال  همه روزه ( شنبه تا جمعه) از ساعت ۹ تا ۱۹، فروش بلیت تا ساعت ۱۷

نیمه دوم سال همه روزه (شنبه تا جمعه) از ساعت ۹ تا  ۱۷، فروش بلیت تا ساعت ۱۶

تجریش

تجریش

 

اگر در تهران ۵ جا باشد که باید حتما آنها را ببینیم، تجریش حتما یکی از آنهاست. بازار تجریش، همیشه پرجنب و جوش و سرزنده است، جایی پر از بو و مزه و رنگ که مثل بازار بزرگ تهران، همه چیز در آن پیدا می‌شود.

عیدها این بازار حال و هوای دیگری دارد و همه جای میدان را هفت سین و سبزه و گل پر می‌کند. از بازار تجریش که بیرون بیایید، محله‌های اطرافش ما را به جاهای خیلی خوبی می‌رسانند. در محدوده بازار، خیابان مقصودبیک یا دربندی را که برویم به موزه دکتر حسابی و موزه هنر ایرانی می‌‌رسیم.

آدرس: برای رسیدن به تجریش، مترو تجریش یا اتوبوس‌های بی آر تی‌ای که از میدان راه‌آهن تا تجریش می‌روند، بهترین کار است.

کاخ نیاوران

کاخ نیاوران

تهران، کاخ زیبای دیگری هم دارد، مثل همین کاخ نیاوران. شاهان زیادی از فتحعلی شاه قاجار تا محمدرضا شاه، تابستان‌ها را در این کاخ سپری می‌کردند، ولی انقلاب که فرا رسید، بیشتر عمارت‌های کاخ نیاوران هم به موزه تبدیل شدد. کوشک احمدشاهی، موزه جهان‌نما، کاخ کتیبه‌ها، کاخ صاحبقرانیه، موزه خودروهای سلطنتی از جذاب‌ترین بخش‌های این موزه‌اند. کاخ نیاوران، کافه محبوبی هم دارد.

آدرس: میدان شهید باهنر (نیاوران)

ساعت بازدید: همه روزهای هفته از ساعت ۸ صبح تا ۱۶ و ۳۰

دربند

دربند تهران

اگر از دود و دم تهران به ستوه آمده‌ باشیم، می‌توانیم برویم دربند. دربند تهران، محله خوش آب و هوایی‌ست، با دار و درخت‌های زیاد که هنوز هم یکی از تفرج‌گاه‌های تهران برای خیلی‌هاست. در این منطقه رستوران‌های زیادی هم وجود دارد که بعضی‌هایشان روی رودخانه ساخته شده‌اند.

آدرس: میدان قدس، خیابان دربند

دریاچه چیتگر(خلیج‌فارس)

دریاچه چیتگر

تهران، رودخانه‌ای که از وسط شهر بگذرد و نشستن کنارش حال آدم‌هایش را خوب کند، ندارد، ولی دریاچه‌ مصنوعی‌ای دارد که تا حدودی در حکم آن رودخانه است. دریاچه چیتگر که بزرگترین دریاچه مصنوعی ایران است، از سال ۱۳۹۲ به یکی از قطب‌های گردشگری پایتخت بدل شده و از جاهای تفریحی تهران هم هست.

این دریاچه هم خودش قشنگ است و هم حوصله کمتر کسی از بودن در اطرافش سر می‌رود. قایق‌سواری و پیست دوچرخه‌سواری اطراف آن دو نمونه از تفریحات مهیج‌اش است. به اضافه اینکه تفریحات جدیدتری مثل سافاری وحشت، پیست پرش در آسمان، چرخ و فلک، ماشین برقی، سینما هرم هیجان هم دارد. رستوران‌ها و کافه ‌ای زیادی هم اطرافش قرار گرفته، جایی که به بام لند معروف است.

آدرس: دریاچه مصنوعی چیتگر در شمال پارک جنگلی چیتگر واقع شده و جنوب دریاچه به آزاد راه تهران-کرج و شمال آن به بزرگراه همت و شرق آن به بزرگراه آزادگان می‌رسد.

نوشته جاهای دیدنی تهران کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

راهنمای رفتن به کویر مرنجاب

در ایران بازار کویر مصر و مرنجاب از بقیه داغ‌تر است.کویرهایی که آخر هفته‌ها، صدها تور، راهی‌شان می‌شوند و جای سوزن انداختن ندارند. شلوغی این کویرها را که فاکتور بگیریم، تماشای طلوع و غروب در آسمانی که انگار تمامی ندارد، شب‌نشینی در کنار آتش، دور هم بودن در دل کویر و زیر آسمان پرستاره، راه رفتن روی رمل‌ها و شن‌های گرم و نرم و پیاده‌روی روی دریاچه‌ نمک، همه، چیزهایی‌ست که در دل کویری مثل کویر مرنجاب انتظارمان را می‌کشد.

کویر مرنجاب کجاست؟

آفرودسواری در کویر مرنجاب

مرنجاب در شمال شهرستان آران و بیدگل از توابع کاشان در استان اصفهان واقع شده. فاصله این کویر تا آران و بیدگل ۵۳ کیلومتر، تا کاشان ۶۲ کیلومتر و تا اصفهان ۷۲۰ کیلومتر است.

اگر از تهران حرکت ‌کنیم باید ابتدا از یکی از خروجی‌های تهران وارد آزادراه تهران- قم شویم. مسیر را به سمت عوارضی ورودی قم ادامه دهیم و بعد وارد آزادراه قم- کاشان بشویم. در این مسیر از آب شیرین، سن سن و مشکات باید بگذریم و از طریق فرعی، خودمان را به روستای یزدل برسانیم. بعد از یزدل، مسیر را تا روستای کوچک علی‌آباد باید برویم. بعد از رسیدن به نوش‌آباد هم باید به سمت شهرستان آران و بیدگل ادامه مسیر دهیم.

شب کاروانسرای مرنجاب

در آران و بیدگل باید وارد بلوار ارتش بشویم و مسیر را تا جاده مرنجاب برویم. جاده مرنجاب را ۴۵ کیلومتر که طی کنیم به کاروانسرای مرنجاب می‌رسیم.  بعد از ۵ کیلومتر دور شدن از کاروانسرا هم می‌توانیم دریاچه نمک را در سمت چپ‌مان ببینیم. جزیره سرگردان هم، همان نزدیکی‌ست.

چرا به آن مرنجاب می‌گویند؟

به دلیل ماسه‌ای بودن زمین، کندن چاه برای رسیدن به آب در زمان‌های قدیم کار خیلی سخت و مشقت‌باری بوده و به همین دلیل به  این منطقه مرد رنج آب می‌گفتند، عبارتی که بعدها به مرنجاب تغییر کرد.

در مرنجاب چه چیزهایی انتظارمان را می‌کشد؟

شترسواری در مرنجاب

مثل هر کویری در اینجا هم رمل‌ها و تپه‌های شنی را می‌توان دید و شترسواری و موتورسواری و آفرود هم در آن برقرار است، اگرچه در چند سال اخیر انقدر تعداد آفرودها زیاد بوده که چهره کویر و رمل‌ها را تغییر داده و همین هم نگران‌کننده است، طوری که می‌گویند تا چند سال آینده شاید دیگر خبری از آنها نباشد و همه‌شان هموار شده باشند.

اما چه چیزهایی در این کویر منتظرمان است؟

کاروانسرای مرنجاب: معروف است که قلعه و کاروانسرای این منطقه، به دستور شاه عباس ساخته شده. کاروانسرایی که در مسیر جاده ابریشم قرار گرفته و قدیم‌ها، کاروان‌ها شب را در آن به صبح می‌رساندند. روی سر در کاروانسرا نوشته شده، ۵۰۰ پاسدار مسلح همیشه در قلعه حضور داشته‌اند. این کاروانسرا ۲۹ اتاق دارد و این روزها مسافران مرنجاب، شب را با پرداخت هزینه‌ای در آن سر می‌کنند.

کاروانسرای مرنجاب

یکی از اتاق‌های این کاروانسرا، کاربری سفره‌خانه را پیدا کرده و به مسافران غذا و چای می‌دهد. شب‌ها هم برای تماشای ستاره‌ها می‌توان به پشت‌بام کاروانسرا رفت و آسمان پرستاره را رصد کرد.

اگر اهل چادر زدن باشیم، در ضلع جنوبی کاروانسرا حوضچه ‌ای وجود دارد که درخت‌های بید و کوره گز محصورش کرده‌اند. آب این حوضچه از چشمه‌ای در نزدیکی‌اش  به دست می‌آید و در چند سال اخیر، اطراف آن را آجرفرش کرده‌اند و مسافران اطرافش چادر می‌زنند.

چاه دست‌کن: در ۴ کیلومتری شرق کاروانسرا می‌رسیم به چاه دست‌کن. آب این چاه شیرین است و همین از دلایل جذابیتش است.

دریاچه نمک: یکی از جذابیت‌های کویر مرنجاب، دیدن دریاچه نمک آران و بیدگل است که در نزدیکی کاروانسرا قرار گرفته. دریاچه‌ای که به سرگردان معروف است. قدیمی‌ها معتقد بودند این جزیره بصورت مدام در حال حرکت است، اما بعدها مشخص شد که این موضوع به خاطر خطای دید بوده و با محو شدن دو انتهای خط افق در هم که دلیلش گرمای شدید و پدیده سراب بوده، این تصور بوجود آمده. آب دریاچه به مرور زمان خشک شده و رد سفیدی از نمک روی زمین باقی مانده است.  

دریاچه نمک آران و بیدگل

نکته‌های مهم

تا جای ممکن با ماشین شاسی بلند و دو دیفرانسیل به این کویر برویم.

آب کافی همراه داشته باشیم و تا جای ممکن با یک ماشین به کویر مرنجاب نرویم.

درست است که فصل رفتن به کویر از آبان تا فروردین است ولی شب‌های کویر خیلی سردند و باید لباس گرم همراه داشته باشیم.

نوشته راهنمای رفتن به کویر مرنجاب اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

آبشار آب سفید کجاست؟

آب از ارتفاع زیاد به سنگ‌ها می‌خورد و با این برخورد، حباب‌های سفیدی در هوا پخش می‌شود و این علت نامگذاری آبشار آب سفید است. آب سفید، یکی از ۱۱ آبشاری‌ست که در الیگودرز لرستان وجود دارد و به خاطر طبیعت سرسبز اطرافش و زیبایی خودش به عروس آبشارهای ایران شهره است.

آبشار آب سفید کجاست؟

عروس آبشارهای ایران

برای رسیدن به آبشار آب سفید اول باید از خرم‌آباد راهی الیگودرز شویم و با طی ۷۵ کیلومتر دیگر به نزدیکی آبشار برسیم. آبشاری در وسط یکی از دره‌های رشته کوه زاگرس و در کنار کوه بلند قالی‌کوه درزلقی.

الیگودرز با خرم‌آباد ۱۵۳ کیلومتر فاصله دارد و و اگر قصد رفتن به آبشار  را داشته باشیم، مسیرمان از روستاهای کاکلستان و قلیان می‌گذرد و باید در جاده امامزاده مومد حسن رانندگی کنیم. بعد از ۲ ساعت رانندگی در جاده کوهستانی، ۱۵ دقیقه که پیاده برویم، کنار آبشاریم.

ماشین دربستی از الیگودرز یا مینی‌بوس‌هایی که به طرف روستاهای منطقه زوماهرو می‌روند هم ما را به مقصد می‌رسانند.

مسیر دسترسی به آب سفید

بیشتر بخوانید: جاذبه های گردشگری الیگودرز کدامند؟

چرا باید اینجا را ببینم؟

پیک نیک در کنار آبشار آب سفید

عبارتی مثل “عروس آبشارهای ایران” خیلی‌ها را وسوسه می‌کند تا در سفرشان به لرستان، نزدیک سه ساعت تا الیگودرز بروند و آبشار آب سفید را ببینند. آب آبشار از دل تونلی بیرون می‌آید، از بالای ارتفاعی ۵۲ متری به زمین می‌ریزد و حوضچه‌ای را به وجود می‌آورد و در نهایت بعد از طی مسافتی به سد دز در دزفول می‌پیوندد.

زیبایی خود آبشار از یکطرف و قشنگی طبیعت اطرافش از سوی دیگر، باعث شده آب سفید جزو محبوب‌ترین آبشارهای لرستان باشد. از بین درخت‌های گردو، بلوط، سرو کوهی و لاله‌های واژگون می‌گذریم و در دره‌ای با درخت‌های ارس، زالزالک، انجیر وحشی، نسترن، تمشک پیاده‌روی می‌کنیم، جایی که فرسنگ‌ها از زندگی شهری فاصله دارد.

از امکانات اطراف آبشار هم اگر خواسته باشید باید بگوییم که بهارها در این منطقه سیاه چادر عشایر برپاست و عشایر بختیاری در این سیاه چادرها، ماست و شیر و سرشیر تازه می‌فروشند. سکو و غرفه‌هایی هم برای خرید وسایل ضروری و خوراکی در اطراف آن پیدا می‌شود.

از الیگودرز حدود ۲ ساعت تا عروس آبشارهای ایران فاصله داریم و بعد از دو سه ساعتی استراحت و تفریح، می‌توانیم دوباره به الگودرز برگردیم و در هتل جهانگردی این شهر اقامت کنیم.

پارکینگ نزدیک آبشار آب سفید

بهترین فصل سفر

بهترین موقع برای دیدن این آبشار بهار است که هم رودخانه پایین دست پرآب است و هم خود آبشار. بهار فصل رویدن لاله‌های واژگون هم هست. البته در این فصل هم باید لباس گرم همراه داشته باشیم.

با زیباترین آبشارهای ایران آشنا شوید. 

جاذبه‌های نزدیک

زیارتگاه محمد بن حسن: در امتداد مسیر دسترسی به آبشار، زیارتگاه محمد بن حسن که محلی‌ها به آن مومد حسن می‌گویند، قرار دارد که در بین ساکنان مناطق بختیاری‌نشین از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

سد خان آباد

سد خان آباد: این سد در ۲۵ کیلومتری الیگودرز قرار گرفته و برای دیدنش باید از الیگودرز به سمت اصفهان برویم و مسیر را به سمت جاده شول آباد و شاهپورآباد طی کنیم. بعد از آن، جاده دسترسی به سد خان آباد ما را به  دریاچه سد می‌رساند.

طبیعت اطراف آبشار چکان

آبشار چکان: آبشار چکان در جنوب غربی الیگودرز و در بخش  زو ماهرو قرار دارد و مشرف‌ به روستاهای منطقه چکان است. این آبشار ۳۰ متری، مشرف بر دره چکان و نزدیک روستاهای حسین‌آباد و دهقادی است و در مسیر رسیدن به آب سفید است.

نوشته آبشار آب سفید کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.

بوستان کوهسنگی مشهد کجاست؟

کوهسنگی مشهد، یکی از پارک‌های قدیمی شهر است که به‌خاطر هوای تازه و چشم‌انداز زیبایش، خیلی‌ها چند ساعتی را برای رفتن به آن اختصاص می‌دهند؛ چه خود مشهدی‌ها و چه مسافران این شهر زیارتی. این پارک، بعد از حرم امام رضا (ع) و آرامگاه فردوسی، سومین جاذبه پرطرفدار مشهد محسوب می‌شود. 

کوهسنگی کجاست؟

پارک کوه سنگی

کوه سنگی مشهد، جایی پرطرفدار و قدیمی‌ست و بعد از پارک جنگلی ملت، دومین پارک بزرگ مشهد به‌حساب می‌آید.
این‌ بوستان در جنوب غربی مشهد، بین دو قله از رشته‌کوه بینالود قرار گرفته و به‌خاطر همین موقعیت طبیعی، اسمش را کوهسنگی گذاشته‌اند. بین این دوقله، بزرگراه کلانتری واقع شده و دو قله را از هم جدا کرده است.
کوهسنگی مشهد، قبلا بیرون شهر قرار داشت، اما بعد از زیاد شدن جمعیت و وسعت شهر، حالا تنها یک خیابان با داخل شهر فاصله دارد. کافی‌ست خیابان کوهسنگی را دنبال کنیم تا به این پارک مثلثی شکل ۲۰ هزار متری برسیم.

اگر ماشین شخصی نداشتیم، در ایستگاه مترو شهید کاوه یا آلان دشت می‌توانیم از قطار پیاده شویم.

بیشتر بخوانید: نکاتی که باید درباره سفر به حرم امام رضا بدانید

چرا باید اینجا را ببینیم؟

بوستان کوهسنگی مشهد

کوهسنگی مشهد تا سال ۱۳۱۰ فقط یک منطقه ییلاقی و شناخته‌شده بود و باغ و رودخانه و هوای مطبوعش خیلی‌ها را به اینجا می‌کشاند، تا اینکه امکانات دیگری هم به آن اضافه شد؛ در آن استخر ساختند و جدول‌کشی و گل‌کاری‌اش کردند.
سال ۱۳۴۰ هم خیابان باصفای کوهسنگی را ساختند تا پارک را به شهر وصل کند. این خیابان در آن زمان، یکی از خیابان‌های استاندارد و قشنگ ایران بود که درنهایت به راه‌آهن مشهد می‌رسید. شیر سنگی‌هایی را که در ورودی پارک می‌بینیم، شهرداری میلان در همان سال‌ها به این پارک هدیه کرده و شاه عباس هم در همین منطقه تاج شاهی‌اش را به سر گذاشته.

با رفتن به کوهسنگی، چند ساعتی را می‌توانیم در حال و هوای کوهستانی‌اش بگذرانیم. گذشته از زیبایی خود پارک، منظره‌ شهر با خانه‌ها، خیابان‌ها و درخت‌هایش زیر پای‌مان است. کافی‌ست آن بالا بایستیم تا خانه‌های کوتاه و بلند، خیابان‌های پررفت‌وآمد شهر و روشنایی حرم امام رضا را ببینیم. در کوهسنگی مشهد تا دل‌مان بخواهد هوا تمیز است و بینالود، واضح‌تر از همیشه دیده می‌شود.

در اینجا فقط با یک منطقه کوهستانی و معمولی روبرو نیستیم؛ استخر، مرکز خرید، رستوران و محوطه بازی هم در این پارک ساخته شده تا آدم‌هایی با سلیقه‌های مختلف را راضی نگه دارد. با این همه، خللی در فضای کلی پارک ایجاد نشده. می‌توانیم روی سنگ‌های دامنه کوه قدم بگذاریم و چند ساعتی از آسفالت و کف‌پوش‌های شهر دور باشیم.

استخر کوهسنگی
اگر از قدم زدن خسته شدیم، می‌توانیم کنار آب‌نماهای زیبای پارک بنشینیم، یا کمی کالسکه‌سواری کنیم تا حال‌وهوای‌مان عوض شود. بعد هم خودمان را به بستنی مهمان کنیم.
در کوهسنگی مشهد، بچه‌ها هم مثل بزرگ‌ترها سرگرم می‌شوند و فضای بازی خودشان را دارند.
موزه بزرگ خراسان هم در همین پارک ساخته شده که بنای چشمگیرش را با الهام از معماری کاخ کلات نادر، یعنی قصر خورشید ساخته‌اند.

بیشتر بخوانید: بهترین رستوران های مشهد کجاست؟

بهترین فصل سفر

مشهد از آن مقصدهایی‌ست که در همه‌ فصل‌های سال طرفدار دارد. اما باتوجه به خنکی هوای کوهسنگی،ما فصل‌ بهار و اوایل تابستان را برای سفر پیشنهاد می‌کنیم. البته برای بعضی‌ها تجربه گشت زدن در بوستانی کوهستانی در هوای پاییزی یا بین برف‌ها، جذابیت‌های خودش را دارد.

جاذبه‌های نزدیک

وکیل آباد مشهد

پارک وکیل آباد: در کنار کوهسنگی یکی دیگر از جاهای دیدنی مشهد، قرار گرفته که آخر بلوار وکیل‌آباد به آن می‌رسیم. این باغ از سال ۱۳۴۸ وقف و از آن زمان به بعد به یکی از اصلی‌ترین تفرجگاه‌های شهر تبدیل شده. اگر باغ وکیل‌آباد رفتیم، بد نیست به باغ‌وحش آن هم سر بزنیم. پارک جنگلی وکیل آباد در بلوار وکیل آباد- نرسیده به میدان آزادی قرار گرفته.

پارک ملت مشهد

پارک ملت: کمی دورتر از پارک وکیل‌آباد به قدیمی‌ترین پارک و شهربازی شهر؛ پارک ملت می‌رسیم. در شرق پارک ملت، دریاچه بزرگی قرار گرفته و در غرب آن بزرگترین استخر روباز مشهد و زمین‌های چمن فوتبال و والیبال، تنیس و پیست اسکی. پارک ملت در حاشیه بزرگراه وکیل آباد – ضلع شمال غربی تقاطع آزادی واقع شده.

نوشته بوستان کوهسنگی مشهد کجاست؟ اولین بار در وبلاگ اسنپ تریپ. پدیدار شد.